Symbole ikony przywołują na pamięć całą duchowość Karmelu wyrażoną w pismach św. Jana od Krzyża. Maryja jako Matka i Mistrzyni towarzyszy karmelitom w drodze ku Górze Doskonałości, którą jest sam Chrystus, jak mówi liturgiczna modlitwa w Święto Dziewicy Karmelu. Górę tę reprezentuje na ikonie strome wzniesienie zwieńczone krzyżem. Wznoszenie się na tę górę, cała asceza i mistyka dokonują się pod patronatem Pośredniczki Wszystkich Łask. Przez wstawiennictwo współpracownicy Ducha Świętego dokonują się wszelkie oczyszczenia nocy ciemnej. Noc czynna zmysłów i ducha zgodnie z doktryną św. Jana od Krzyża oznaczona jest przez małą jaskinię, u podnóża góry, w której zapuścił swe korzenie terebint. Jego zielone liście w kształcie serc przyjmują powiew wiatru Ducha Świętego. Drugą noc bardziej ciemną, w której realizują się bierne oczyszczenia zmysłów i ducha, wyobraża na ikonie grota, do której wejście znajduje się w sercu góry. Lśniąca złotem gwiazda mówi nam o tyglu miłości, w którym próbuje się duszę niczym złoto, doświadczeniami ciemnej nocy. Dokonują się te próby u stóp krzyża, aby dusza oczyszczona i przemieniona lśniła blaskiem paschalnej tajemnicy.

W hymnie Flos Carmeli śpiewamy:

O Matko cicha, Piękna jak zorza

Dla Karmelitów Bądź wspomożeniem

 o Gwiazdo Morza

Maryja jest Gwiazdą Morza. Maryja, Matka Boża z Góry Karmel, jest prawdziwie Gwiazdą Morza, Tą, która jest jednocześnie przewodniczką i pomaga odnaleźć drogę Życia. Tą, która zwiastuje Życie.

Módlmy się. Wszechmogący Boże, niech nas wspomaga potężne wstawiennictwo chwalebnej Dziewicy Maryi, Matki i Królowej Karmelu, abyśmy krocząc wskazaną przez Nią Drogą, którą jest Chrystus, doszli na szczyt góry, na której mieszka tylko cześć i chwała Twoja. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.