PRZYSZŁAM DO KARMELU RATOWAĆ DUSZE, A ZWŁASZCZA MODLIĆ SIĘ ZA KAPŁANÓW
Od dawna marzyłam o czymś, co wydawało mi się niemożliwe: o bracie kapłanie.
Często sobie myślałam, że gdyby moi bracia nie odlecieli w dzieciństwie do nieba,
to miałabym szczęście ujrzeć ich kiedyś przystępujących do ołtarza.
I to Jezus obdarzył mnie nie tylko łaską której pragnęłam, ale i połączył mnie więzami duszy z dwoma ze swoich apostołów, którzy stali się moimi braćmi.
Adolf Rouland, urodził się 13 października 1870 r. Wstępuje do Seminarium Misji Zagranicznych w Paryżu, w 1896 roku wypływa statkiem na misję do Chin. Pracuje w trudnych warunkach. Był obecny na beatyfikacji jak i kanonizacji swojej duchowej siostry.
„Żegnaj, mój Bracie…
Odległość nigdy nie rozdzieli naszych dusz. Jeśli wkrótce pójdę do Nieba, poproszę Jezusa o pozwolenie, by odwiedzać Księdza w Syczuanie i razem będziemy kontynuować nasze apostolstwo”.
ks. Maurycy Belliere, urodził się 10 czerwca 1874. Do Afryki wypływa dzień przed śmiercią Teresy, 29 września 1897r.
Tymi słowami wyraża wdzięczność za Jej modlitwę i cierpienie w jego intencji: Dusza, którą tak miłujesz i za którą poświęciłaś tyle modlitw i dobrych uczynków, wreszcie zrealizowała – lub przynajmniej prawie w pełni – jej najdroższe pragnienia. Twój brat, droga Siostro, od wczoraj stał się misjonarzem. Powiedz, komu on to zawdzięcza? Najpierw Jezusowi, który go wybrał, ale zaraz po Nim, mojej ukochanej Siostrze w Karmelu w Lisieux, mojej Siostrze Teresie od Dzieciątka Jezus – całkowicie zwyciężyłaś, bo zrobiłaś wszystko – przez mój sposób postępowania wydawało mi się, że przeszkadzam temu co robisz; Dziękuję z głębi serca, droga Siostro; Tobie zawdzięczam ten wielki honor, że jestem dzisiaj misjonarzem Jezusa.” (list z 10.08.1897r.)
„Gdyby Jezus tego nie pragnął, czyżby obudził w sercach swoich małych oblubienic
pragnienie niezniszczalne? Nie ustawajmy w modlitwach. Ufność czyni cuda.”
JEŚLI RÓWNIEŻ W WASZYCH SERCACH JEZUS WZBUDZA PRAGNIENIE MODLITWY ZA KAPŁANÓW
ZAPRASZAMY WAS WSZYSTKICH DO DUCHOWEJ ADOPCJI KAPŁANÓW
Małe kroki:
- DECYZJA – osobiste „tak” w sercu, by wesprzeć konkretnego kapłana
- MODLITWA, która odpowiada Twoim możliwościom – może to być dziesiątka różańca, koronka, Adoracja, czytanie Słowa Bożego itd.
- CZAS trwania, według możliwości – przykładowo 9 dni, miesiąc itd.
- DOWOLNOŚĆ – możesz ofiarować jakieś postanowienie lub wyrzeczenie (post, rezygnacja z czegoś) wierność w codziennych obowiązkach itd.
„Infirmerka radziła jej, by co dzień odbywała przez kwadrans przechadzkę w ogrodzie.
Ten wysiłek ofiarowała w intencji o. Adolfa: «wie siostra, co mi dodaje siły? Oto chodzę na intencję jednego z misjonarzy. Myślę, że tam gdzieś, daleko, jeden z nich zmęczony jest może apostolskimi podróżami, ofiarowuję więc Bogumoje zmęczenie, by zmniejszyć jego trud»”