Jezus nazywa Ducha Świętego ,, Duchem Prawdy”, a nie tak, jak byśmy może oczekiwali: ,, Duchem Miłości” (J15,26). Prawda Boża jest właśnie Jego wiernością, tym, że On zawsze jest taki sam, zawsze wierny sobie. Bóg nie pokazuje nam różnych swoich twarzy, nie nakłada masek. jest tym, który jest.

Gdy pozwalasz Duchowi Świętemu się prowadzić i Nim żyć, to czymś zupełnie naturalnym będzie dla ciebie postrzeganie swojego życia jako zadania, byś dla innych był pośrednikiem miłości, którą zostałeś napełniony. Również w drobnych sprawach stajesz się coraz wierniejszy i bardziej wiarygodny. Miłość jest wierna, także w tym, co małe. Niebezpiecznym nieporozumieniem jest myśleć, że życie w Duchu zawsze sprawia, iż jesteś mocny. Jezus nie mniej był wiedziony Duchem, kiedy w Getsemani prosił, żeby ominął Go ten kielich, niż wówczas, gdy z pełną rozmysłu odwagą rozpoczął swoją drogę do Jerozolimy, na stracenie. Nieraz Duch napełnia cię mocą, a innym znów razem zostawia cie twej słabości. Kiedy daje ci słabość, to twoja wierność okazuje się w tym, że nigdy się nie poddajesz, wciąż się podnosisz z upadku, że nie oglądasz się za siebie, żeby pozostać wiecznym początkującym.

o. Wilfrid Stinissen OCD ,, Młode wino. O owocach Ducha Świętego”