W Chrystusie ufność moja

Na początek trochę poezji pełnej paradoksów... może zupełnie niezrozumiałej dla wygodnego człowieka, ale ten, kto wiele wycierpiał  i pragnie kochać, wie, że w tych słowach kryje się prawda, że tylko w Bogu dusza znajdzie odpoczynek i ostateczny ratunek.

 

Św. Teresa z Avila (Teresa de Cepeda y Ahumada)

 

NA ŚLUBY ZAKONNE SIOSTRY IZABELI OD ANIOŁÓW

 

Cierpienie szczęściem moim, 
Mozoły mym spocznieniem,
Gorzki znój mój ochłodą,
A ból moim wytchnieniem.

 

Wśród cierni miłość moja,
W śmierci me życie trwałe,
Wśród ran moje rozkosze,
W pogardzie szczęście całe.

 

W ubóstwie moje skarby,
Mój triumf w twardym boju,
Me szczęście w opuszczeniu,
Odpocznienie wśród znoju.

 

W ciemności moje światło,
Ma wielkość w uniżeniu,
Ma droga pośród cierni,
Ma chwała w krzyża cieniu.

 

W pogardzie wielkość moja,
W cierpieniu laur chwały,
W pokorze wywyższenie,
W ukryciu zaszczyt cały.

 

Wśród głodu sytość moja,
Nadzieja w niepewności,
Mój spokój wśród bojaźni,
Ma rozkosz wśród przykrości.

 

Wśród nędzy wartość moja,
Ma cena w zapomnieniu,
Ma wzniosłość w cieniu wzgardy,
Zwycięstwo w zawstydzeniu.

 

Cierpienia mym pragnieniem,
Pogarda mym zaszczytem,
Samotność mym kochaniem, 
Ma wielkość w cieniu skrytym.

 

W Chrystusie ufność moja 
I moje odpocznienie,
Drogą mą Jego ślady,
Przy Nim me ukojenie.


Tutaj znajduję siłę,
Pokrzepienie w słabości,
Zachętę do wytrwania,
Blask prawdy wśród ciemności.


powrót

Ta strona korzysta z plików cookies.

Akceptuję Jeśli nie akceptujesz...